Italië, Monte Simbruini

Italië

Monte Simbruini

2009

In oktober 2009 reisde ik met SNP door het vergeten berggebied de Monti Simbruini, op een steenworp afstand van de drukte en ongekende cultuurschatten van de ‘eeuwige stad’ Rome. Deze wereldstad had ik hiervoor al drie dagen verkend, zie mijn Rome galerij. De Monti Simbruini is een stil kalkmassief met een rijke bloemenpracht, groene valleien, heuse Apennijnentoppen tot boven de 2000 meter, dichte beukenbossen, heldere rivieren en bijzondere hoogvlaktes.
Een week lang maken we dagwandelingen door dit fraaie, maar nauwelijks bezochte bergmassief. De eerste twee dagen lopen we op de vers gevallen sneeuw naar de naakte top van de Monte Tarino en de Monte Viglio (2155m). Mist bederft echter het uitzicht van de eerste en het niet halen van de top van de tweede. Wij passeren schilderachtige dorpjes als Filettino, Trevi nel Lazio, Jenne, Vallepietra, Subiaco en Cervara di Roma. Deze kleine bergdorpjes liggen als zwaluwnesten tegen de rotsen. Eenvoud kenmerkt dit sympathieke Parco Regionale het best, een reden waarom monniken en kluizenaars zich hier al eeuwen thuis voelen. De laatste twee dagen zijn we te gast in het gastencomplex vlakbij het bijzondere klooster van Santa Scolastica, één van de twee kloosters van Subiaco, gebouwd rondom de heilige grot waar volgens de overlevering de heilige Benedictus rond 500 na Chr. heeft vertoefd.

Overdevest